16 سال پيش در  9 اردیبهشت1370 شمسي ، دکترغلامحسين صديقي استاد، محقق و جامعه شناس صاحبنظرايراني ، در سن 87 سالگي  ديده از جهان فروبست .

دکتر صديقي را بنيانگذار جامعه شناسي در ايران مي دانند . او صاحب دو دانشنامه دکتراي دولتي  فلسفه و جامعه شناسي ازفرانسه بود .

غلامحسين صديقي در دوازدهم آذرماه 1284 شمسي در محله ي سرچشمه ي تهران متولد شد.ايشان علاوه بر عرصه ي علم ، در عرصه ي سياست هم مرد توانايي بود. ابتدا وزير پست و تلگراف و تلفن و پس از قيام 30 تير 1331 وزير کشور( و پس از مدتي نايب نخست وزير ) شد و تا آخرين دقايق کودتاي بيست و هشتم مرداد 1332  در کنار مصدق باقي ماند.

دکتر صديقي متاثر از مکتب جامعه شناسي فرانسوي و به ويژه دورکيم و موس بود و تبيين امر اجتماعي را در ارتباط با امر يا امور اجتماعي ديگرمي دانست.او تحت تاثير مکتب امپريک جامعه شناسي آمريکا قرار نگرفت .از تحليل هاي مارکسيستي به دور بود . براي فرهنگ و جامعه نقش زيادي قائل بود و ميان علم جامعه شناسي و فرهنگ ايران و معارف اسلامي پيوند زد.

 او پس از اتمام تحصيلات خود به ايران آمد و به تدريس جامعه شناسي در دانشگاههاي ايران به ويژه دانشگاه تهران پرداخت .

بعد از اينکه در سال 1337 دکتر صديقي رياست موسسه ي مطالعات و تحقيقات اجتماعي را بر عهده گرفت گروه هاي تحقيقاتي مردم شناسي، جمعيت شناسي و آمار شکل گرفت و اولين موسسه ي تحقيقي بر اساس موازين علمي ايجاد شد.در همين دوران دوره ي ليسانس و فوق ليسانس در رشته ي علوم اجتماعي تاسيس شد .

وي ازاعضاي كميسيون ملي يونسكو نيز بود. همچنين درتأسيس انجمن آثارملي و مؤسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعي نقش بسزايي داشت.

در سال 1351 ايشان رئيس گروه جامعه شناسي دانشکده ي علوم اجتماعي شد و به رشد ساير رشته هاي علوم اجتماعي کمک بسيار کرد.

 از او آثار بسياري به جاي مانده است . ازتأليفات مهم دكترصديقي «جنبشهاي ديني ايراني درقرون دوم و سوم هجري و تصحيح رساله هاي ابن سينا» را مي توان نام برد.

اين جمله تاريخي از او نقل شده . جمله اي که حاوي پاسخ وي  به لويي ماسينيون به مناسبت دعوت او از دکتر صديقي براي تدريس در دانشگاه پاريس در زندان  پس از 28 مرداد 1332 بود :

" ايران وطن من است و من به ايراني بودن خود افتخار مي کنم ، حتي اگر اين امر به بهاي جان من تمام شود، چون من هر چه دارم از اين آب و خاک است."

پ.ن:

به نقل از سایت تبیان